هردم ز روز امدنت حرف میزنیم
خورشیدمن زسرزدنت حرف میزنیم

کاری نکرده ایم که از ما رضا شوی
تنها برای امدنت حرف میزنیم

چشمان بسته مان به خدا باز میشود
وقتی ز بوی پیرهنت حرف میزنیم

ما انتظار ها ز تو داریم گرچه خود
کمتر ز غصه و محنت حرف میزنیم

احساس میشود نفست بین ما دمی
کز عاشقان هم سخنت حرف میزنیم

گفتند راه رو به شما بسته نیست پس
از بوستان پر چمنت حرف میزنیم

التماس دعا

بی شک بهشت روضه ی ما فرق می کند
ارباب بی کفن به خدا فرق می کند

ما گریه را برای حسین وقف کرده ایم
گریه برای خون خدا فرق می کند

این امتیاز ویژه ی این صحن و بارگاست
آری به زیر قبه دعا فرق می کند

گر چه که کعبه مرکز لطف است، پیش ما
بی شک زمین کرببلا فرق می کند

این ادعاست اگر، پاسخم دهید
پس تربت حسین چرا فرق می کند؟

دارالشفای ما به خدا هست تربتش
اینجا مریض و درد و شفا فرق می کند

حتی کتیبه های پر از شعر محتشم
دور و بر حسینیه ها فرق می کند

اعجاز می کند به خدا ذکر یاحسین
آری مسیح مجلس ما فرق می کند

هر گز نمیرد آنکه حسینیست قلب او
در مکتب حسین بقا فرق می کند

التماس دعا

انگیزه های ذکر و دعا فرق می کند
مضطر شویم، سوز صدا فرق می کند

ای کاش در فراق تو می سوختم مدام
آخر ز سوز سینه دعا فرق می کند

ما از سر نیاز دعایت نکرده ایم
آری دعا به حال بکا فرق می کند

یعقوب گشته ایم همه، پیر یا جوان
باور کنید هجر شما فرق می کند

وقتی دعا برای یوسف زهراست خود به خود
حال دعای ما به خدا فرق میکند

اصلا قیاس نیست بین شما با عزیز مصر
با صد دلیل یوسف ما فرق می کند

سوز و گداز روضه ی ناحیه ی شما
یابن الحسن بگو که چرا فرق می کند؟

با خواندن مصیبت شیب الخضیب هم
حال و هوای روضه ی ما فرق می کند

کعبه ی مقصود دل را شهر مشهد یافتم
جلوه ی زیبایی از اوصاف سرمد یافتم

عطر جانبخش مدینه جلوه ی پاک بقیع
در حریم بضعه ی جان محمد یافتم

تا به دربار کریمی چون تو راهم باز شد
عرض حاجت را به پیش دیگران بد یافتم

از تبار فاطمه در کوچه های شهر طوس
آستانی در تلالؤ چون زبر جد یافتم

بهر تسکین دلم از غصه و اندوه و غم
ره به دربار گلی از باغ احمد یافتم

شهرت جود و عطای صاحب این بقعه را
در میان آسمانی ها، زبان زد یافتم

طوف این زیبا حرم را بهر درمان دلم
از دم عیسی ابن مریم هم سرآمد یافتم

تا که دیدم پنجره فولادیت را در حرم
بهر دستاویز دل جایی مجدد یافتم

تا که سر سودم بر این فرش آستان، از لطف او
عزت پاینده و اقبال بی حد یافتم

کاش ای یار سفر کرده ی ما برگردی
ز سفر منتقم خون خدا برگردی

ز خطا و گنه بی حد ما رنجیدی
به دعای سحر اهل بکا برگردی

ماجرایی است غم و درد فراقت که مگو
وقت آن است که ای نور هدی برگردی

اگر این جمعه نیایی به دلم قول دهم
میرسد جمعه ی موعود که تا برگردی

جذبه ی بانگ اناالمهدی تو شیرین است
می شود صاحب این صوت رسا برگردی؟

دل قوی داشته ام صبح فرج نزدیک است
می شود کام دل از وصل روا برگردی

بار ها خوانده ام و بار دگر می خوانم
ندبه با سوز جگر تا که شما برکردی

جمعه ها در گذر وقت دل من ضیق است
نیمه جانیست فقط مانده که تا برگردی

پشت در مادر مظلومه تو را می خواند
همچو زهرا زنم از سینه صدا برگردی

التماس دعا